باران که شدى مپرس ، اين خانه کيست  سقف حرم و مسجد و ميخانه يکيست  باران که شدى، پياله ها را نشمار  جام و قدح و کاسه و پيمانه يکيست  باران! تو که از پيش خدا مى آیی!  توضيح بده عاقل و فرزانه يکيست   بر درگه او چونکه بيفتند به خاک  شير و شتر و پلنگ و پروانه يکيست  با سوره ى دل، اگر خدا را خواندى  حمد و فلق و نعره ى مستانه يکيست  از قدرت حق، هر چه گرفتند به کار  در خلقت حق، رستم و موریانه يکيست  گر درک کنى، خودت خدا را بينى  درکش نکنى، کعبه و بتخانه يکيست

به این فکر میکنم که چقدر  قدرت این رو دارم تا یه تغییر بزرگ داشته باشم، یعنی هممون داشته باشیم!متاسفانه این روز ها انقدر درگیر موبایل ها شدیم که فراموش کردیم زمانی که درحال گذره همون عمر ماست.. بزرگوار خیلی خوب میگه که شادی و رنج و غم و غصه دارم، اما اینها هم از زندگی منه و زندگی تنها جیزیه که دارم.حالا انقدر ها هم پر و بال نداشت اما خبب..ما زمان زیادی است که لذت انجام دادن کار ها رو از دست دادیم، لذت فراگرفتن یک مهارت، لذت دریافتن اموزش!تمام خوشی ها رو در حال گذریم برای رسیدن به موبایل هایمان

در اجتماعی که پیوندهای خانوادگی،کاستی، طبقاتی و اخوت های صنفی در آن از بین رفته باشند، مردم بسیار آمادگی دارند که تنها بر حسب منافع شخصی شان بیندیشند و بر وفق یک فردگرایی بسیار محدود فقط در اندیشه خود باشند و هیچ دلبستگی به خیر همگانی از خود نشان ندهند.رژیم خودکامه نه تنها با چنین گرایش های فردپرستانه ای مقابله نمی کند،بلکه به آنها پروبال هم می دهد و بدین سان حکومت شوندگان را از هر گونه احساس همبستگی و وابستگی متقابل و علایق همسایگی و دلبستگی به افزایش رفاه کل اجتماع محروم می سازد. این گونه حک